साहित्य दरबार: दिवस असे हे ढकलायचे रडत रखडत जगायचे

पसायदान

आता विश्वात्मकें देवें। येणे वाग्यज्ञें तोषावें।
तोषोनिं मज ज्ञावे। पसायदान हें॥
जें खळांची व्यंकटी सांडो।
तया सत्कर्मी- रती वाढो।
भूतां परस्परे पडो। मैत्र जीवाचें॥

दुरितांचे तिमिर जावो। विश्व स्वधर्म सूर्यें पाहो।
जो जे वांच्छिल तो तें लाहो।प्राणिजात ॥

वर्षत सकळ मंगळी। ईश्वरनिष्ठांची मांदियाळी ।
अनवरत भूमंडळी । भेटतु भूतां॥
चलां कल्पतरूंचे आरव ।
चेतना चिंतामणींचें गाव।
बोलते जे अर्णव। पीयूषाचे॥

चंद्र्मे जे अलांछ्न। मार्तंड जे तापहीन।
ते सर्वांही सदा सज्जन । सोयरे होतु॥

किंबहुना सर्व सुखी। पूर्ण होऊनि तिन्हीं लोकी।
भजिजो आदिपुरुखी। अखंडित॥

आणि ग्रंथोपजीविये। विशेषीं लोकीं इयें।
दृष्टादृष्ट विजयें । होआवे जी ।

येथ म्हणे श्री विश्वेशराओ ।
हा होईल दान पसावो ।येणें वरें ज्ञानदेवो ।
सुखिया जाला ॥

माहेराहुनि गलबत आले
मला सखीचे स्वप्न जडे;
हृदयामधल्या गुपितामध्ये
निशिगंधाचे फूल पडे!
अंतर्ज्ञानी युगांप्रमाणे
शब्द परतले घरोघरी;
जडबंधाच्या मिठीत रुसली
चैतन्याची खुळी परी...
या वाटेवर रघुपति आहे
त्या वाटेवर शिळा;
सांग साजणी कुठे ठेवु मी
तुझा उमलता गळा?

------------------------------
दाटून आलेल्या संध्याकाळी
अवचित ऊन पडतं
तसंच काहीसं पाऊल न वाजवता
आपल्या आयुष्यात प्रेम येतं

प्रेमाच्या सफल-विफलतेला
खरंतर काही महत्त्व नसतं
इथल्या जय-पराजयात
एकच गहिरं सार्थक असतं

मात्र ते भोगण्यासाठी
एक उसळणारं मन लागतं
खुल्या सोनेरी ऊन्हासारखं
आयुष्यात प्रेम यावं लागतं

कवी - सुधीर मोघे
----------------------------

------------------------
सुखेच माझी मला बोचती
साहसास मम सीमा नसती
नवीन क्षितिजे सदा खुणवती
दूर दाट निबिडात मांडला
पुन्हा नवा मी डाव...
माणूस माझे नाव, माणूस माझे नाव
दहा दिशांच्या रिंगणात या पुढे माझी धाव...
बाबा आमटे
----------------------------------

चुकली दिशा तरीही हुकले न श्रेय सारे
वेड्या मुशाफिराला सामील सर्व तारे

मी चालतो अखंड चालायाचे म्हणून

धुंदीत या गतीच्या सारेच पंथ प्यारे

डरतात वादळांना जे दास त्या ध्रुवाचे

हे शीड तोडले की अनुकूल सर्व वारे

- विंदा
-----------------------------------

------------------------
गतकाळाची होळी झाली,
धरा उद्याची उंच गुढी
पुराण तुमचे तुमच्यापाशी,
ये उदयाला नवी पिढी

ही वडिलांची वाडी तुमची
तुम्हास ती लखलाभ असो
खुशाल फुटक्या बुरुजांवरती
पणजोबांचे भूत वसो
चंद्रावरती महाल बांधू,
नको आम्हाला जीर्ण गढी

कवी - वसंत बापट
---------------------------

---------------------------------------
जिना असावा असाच अंधा
कधी न कळावी त्याला चोरी
जिना असावा मित्र इमानी
कधी न करावी चहाडखोरी.
मी तर म्हणतो - स्वर्गाच्याही
सोपानाला वळण असावे
पॄथ्वीवरल्या आठवणींनी
वळणावळणावरी हसावे...

कवी - वसंत बापट
----------------------------------

पायात काटे रुतुन बसतात हे अगदी खरं असतं;
आणि फ़ुलं फ़ुलुन येतातहे काय खरं नसतं?
काट्यांसारखं सलायचं की फ़ुलांसारखं फ़ुलायचं
तुम्हीचं ठरवा!
सांगा कस जगायचं?
कण्ह्त कण्ह्त की गाणं म्हणत
तुम्हीचं ठरवा! -
--------------------------------

Blogger Template by Blogcrowds

Monday, September 22, 2008

दिवस असे हे ढकलायचे रडत रखडत जगायचे

(दिवस असे हे ढकलायचे रडत रखडत जगायचे !!)

चालः दिवस तुझे हे फुलायचे ! झोपाळ्यावांचून झुलायचे !!
---------------------------------------------------------------------------

दिवस असे हे ढकलायचे!
रडत रखडत जगायचे !!

ऑफिसला रोज जाणे !
करता रोजची कामे !
बॉसला पुरुन उरायचे !!

जळणे शेजार्‍या वर!
सोसेना कलिगचे काम
घरातले प्रोब्लेम सोडायचे !!

होता पहाट वेळी!
उरकावी कामांची यादी !!
मनात उत्साह भरायचे !!

स्वप्नांच्या या खिडकीपाशी !
घे तू श्वास जराशी !
उद्याच्या आशेवर भुलायचे !
दिवस मजेत जगायचे !! दिवस मजेत जगायचे !!

0 Comments:

मन का मानव - एक प्रार्थना

कुछ भी नही असंभव जग में
सब संभव हो सकता है !
कार्य हेतू यदि कमर बांध लो
तो सब कुछ हो सकता है!!

बंधन बंधन क्या करते हो
बंधन मन के बंधन है
साहस करो, उठो झटका दो,
बंधन क्षण के बंधन है!!

मन के हारे हार हुई है
मन के जिते जित सदा
सावधान मन हार न जाये
मन से मानव बना सदा.!!

यह भी अच्छा वह भी अच्छा
अच्छा अच्छा सब मिल जाये
हर मानव की यही तमन्ना
किंतू प्राप्ती का मर्म न पाये!!

अच्छा पाना है तो पहले
खुदको अच्छा क्यूं न बनाये
जो जैसा है उसको
मिलता यह निज मंत्र बनाले.!!

भूमातेच्या चरणतला तुज धूता
मी नित्य पाहिला होता
मज वदलासी अन्य देशि चल जाऊ
सृष्टिची विविधता पाहू
त‍इं जननीहृद्‌ विरहशंकितहि झाले
परि तुवां वचन तिज दिधले
मार्गज्ञ स्वये मीच पृष्ठि वाहीन
त्वरित या परत आणीन
विश्वसलो या तव वचनी मी
जगद्‌नुभवयोगे बनुनी मी
तव अधिक शक्ती उद्धरणी मी
येईन त्वरे, कथुनि सोडिले तिजला
सागरा, प्राण तळमळला

साहित्य दरबार

हे ब्लॉग पाहिलेत का ?

पसायदान

काव्य सुमने

-----------------------------

-------------------------------

----------------------------------------

----------------------------------------

* सुस्वागतम * 'साहित्य दरबारात' आपले स्वागत आहे

गाणी ऐका

Monday, September 22, 2008

दिवस असे हे ढकलायचे रडत रखडत जगायचे

0 Comments:

सौ. उज्ज्वला केळकर यांची काही प्रकाशीत पुस्तके

संवेदना

त्रिधारा

स्पॉटलाईट

गर्विष्ठ सूर्यफूल आणि गंमत गोष्टी

बदकाचे बूट आणि गंमत गोष्टी

कृष्णस्पर्श - मधुमती दिवाळी अंक

सहित्य प्रकार

मन का मानव - एक प्रार्थना

---------------------

.

.

.

.